Ο ΕΚΘΕΣΙΑΚΟΣ ΜΑΣ ΤΟΠΟΣ

Με ήλιο και βροχή στη Ραπεντόζα Διονύσου | Κοιμητήριο

eye stories/Stories Box από


Ιούλιος 2017. Φέτος, μετά τον Μάρτιο όλοι οι υπόλοιποι μήνες μοιάζουν σε δαύτον. Λες και δεν έφυγε ποτέ. Θα εξηγηθώ παρακάτω γιατί το λέω αυτό. Είπαμε με τη Μαρία να πάμε βόλτα με τη μηχανή και να ανακαλύψουμε κάποιο όμορφο και ποιητικό cafe ώστε να καθίσουμε και να μιλήσουμε για τις istories μας. Ανεβαίνοντας από Ψυχικό, αρχίσαμε να κρυώνουμε σιγά – σιγά προς την Κηφισιά αλλά συνεχίσαμε ακάθεκτοι προς Διόνυσο.

Το τοπίο ήταν υπέροχο και είχε αρχίσει να συννεφιάζει. Ήταν κάνα δίωρο πριν το ηλιοβασίλεμα κι όπως πηγαίναμε, είδαμε μία ταμπέλα που μιλούσε για ένα Γερμανικό Νεκροταφείο. Έστριψα απότομα αριστερά και μπήκαμε σε χωματόδρομο. Μετά από δύο περίπου λεπτά, είδαμε ταμπέλα που μας οδηγούσε στο Γερμανικό Νεκροταφείο, μα είχα ήδη προσέξει πως στο βάθος υπήρχε ένα άλλο κοιμητήριο κι έτσι συνεχίσαμε προς τα εκεί.

Το νεκροταφείο στη Ραπεντόζα Διονύσου βρίσκεται 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αθήνας, σε ακατοίκητη περιοχή της Πεντέλης.

Όταν φτάσαμε νιώσαμε ιδιαίτερα. Έφταιγε σίγουρα ο καιρός που είχε αγριέψει, το ότι ήμασταν πολύ κοντά στη Δύση του ηλίου και σίγουρα γιατί αυτό το κοιμητήριο στο Διόνυσο, είχε τη δική του προσωπικότητα. Στη μέση του πουθενά, γύρω – γύρω βουνά και τα επίπεδα που είχαν οι διάδρομοι, είναι λίγα από αυτά που δε θα ξεχάσουμε ποτέ. Καθίσαμε περίπου μία ώρα και νιώσαμε γαλήνη ώσπου ήρθε και η βροχή πάνω που φεύγαμε και λυτρωθήκαμε για τα καλά. Ελπίζουμε να σας ταξιδέψουμε σε εκείνη την περίεργα όμορφη, καλοκαιρινή και φθινοπωρινή συνάμα ημέρα του Ιουλίου.

Πρόσφατα από eye stories

Go to Top