Ο ΕΚΘΕΣΙΑΚΟΣ ΜΑΣ ΤΟΠΟΣ

Λύκε Like είσαι εδώ;

Poems' Box/Χρονογραφήματα από
Μπλε. Όχι της Θάλασσας. Όχι του Ουρανού. Μπλε διαδικτυακό! Το μπλε που δε σου έμαθαν στο νηπιαγωγείο όταν άρχιζες να παίζεις κυνηγητό με τα χρώματα. Το μπλε που έχουν οι τίτλοι όλοι. Άλλο μπλε έχει ο βυθός της θάλασσας όμως κι άλλο ο βυθός του ουρανού. Σε ποιο βυθό πνίγεται κάθε φορά ένας τίτλος; Στο βυθό της παρακμής ή στο βυθό της κορυφής; Ονοματεπώνυμα μπλε. Εκδηλώσεις μπλε. Σημειώσεις μπλε. Μηνύματα μπλε. Ομάδες μπλε. Φίλοι μπλε. Αλλά ποιο μπλε; Αυτό που αρχίζει να γίνεται μωβ μετά από κάποιο χτύπημα στο κορμί σου;
 
Έγραψα: «Νιώθω πόνο» και πάτησες «μου αρέσει». Έγραψα: «Βρήκα parking σε 5 λεπτά» και πάτησες «μου αρέσει». Έγραψα: «Είμαι στο Σύνταγμα και σπάω μούτρα» και πάτησες «μου αρέσει». Έγραψα: «Πέθανε κάποιος φίλος, από μοναξιά» και πάτησες «μου αρέσει». Έγραψα: «Σκοτώσανε έναν 12χρονο που έκλεψε ψωμί, για να ταΐσει δυο φτωχές του σκέψεις» και πάτησες «μου αρέσει». Έγραψα: «Ζητείται σκλάβος για υπάλληλος σε οικογενειακή επιχείρηση» και πάτησες «μου αρέσει».
Με ποντίκι στο χέρι και φίδι στην καρδιά.
 
Όλα ρε γαμώτο σου αρέσουν; Γιατί το κάνεις αυτό; Γιατί ξοδεύεις το ρήμα «αρέσω» τόσο ασυλλόγιστα; Αφού δεν σου αρέσω. Οτιδήποτε σε κάνει να σκεφτείς, όχι δεν σου αρέσει ή σου αρέσει για λίγο. Οπότε όταν εγώ κοιμάμαι, εσύ πατάς «ξεμαρέσει» κρυφά. Θέλεις να μου πεις το ρόλο σου, σε αυτό το μπλε δάσος; Τι είσαι; Η κοπέλα με τα κόκκινα; Το ζώο με την ουρά; Η ηλικιωμένη μαγείρισσα; Τι; Τίποτα; Το ήξερα! Και θα το γράψω τώρα στο status μου: «Είσαι ένα τίποτα» και εσύ θα πατήσεις «μου αρέσει» γιατί θα νομίζεις πως προορίζεται για άλλον χρήστη.
 
ΧΡΗΣΤΗΣ γνωρίζεις τι είναι ή σου πάει το μυαλό εκεί που πηγαίνει των περισσοτέρων; Αυτός που έχει το δικαίωμα της χρήσης ενός πράγματος. Κι εγώ δεν είμαι πράγμα. Δεν έχεις το δικαίωμα της χρήσης μου. Όμως έχεις το δικαίωμα της κρίσης μου. Και σε κρίνω για να κριθώ! Πατάς συνέχεια «μου αρέσει» για να χτίσεις ουτοπία! Μία μπλε χώρα με οθόνη φωτεινή και σκοτάδι σε οτιδήποτε κάθεται απέναντί της. Με ποντίκι στο χέρι και φίδι στην καρδιά. Δεν είπα πως «δεν μου αρέσει» το μπλε. Είπα πως «δεν μου αρέσει» το «μου αρέσει». Ποτέ δεν μου άρεσε το ξόδεμα. Γι’ αυτό δε συμπάθησα ποτέ τις πουτάνες και τους νεόπλουτους.
«μου αρέσει» να βλέπουν και λίγο κίτρινο μέσα σε τόσο μπλε
 
Ναι πάτησα κι εγώ «μου αρέσει» σε πουτάνες και σε νεόπλουτους. Αλλά επειδή «μου αρέσει» να βλέπουν και λίγο κίτρινο μέσα σε τόσο μπλε, μήπως και σκεφτούν ότι υπάρχει και ήλιος κάπου εκεί έξω. Και τόση ώρα που γράφω όλα αυτά, σα να ακούω θόρυβο εδώ μες στο δάσος. Νιώθω πως πλησιάζει. Ξέρω πως θα το κάνεις. Δε σου είναι τίποτα. Το κάνεις καθημερινά. Λύκε Like είσαι εδώ;


Από το βιβλίο του Βαγγέλη Ευαγγελίου: «33 Μαΐου».

Πρόσφατα από Poems' Box

Go to Top