Ο ΕΚΘΕΣΙΑΚΟΣ ΜΑΣ ΤΟΠΟΣ

Καλοκαιρινές ιστορίες | Αλυκές – Δροσιά Χαλκίδας | Λουτράκι

eye stories/Stories Box από

Διαβάζεις την ιστορία και αργότερα θα ανακαλύψεις ποιες φωτογραφίες μου μίλησαν λίγο παραπάνω από τις άλλες, ώστε να γεννήσω συνειρμούς και ποίηση.

Δύο διψασμένα βατραχοπέδιλα, που έχουν βαρεθεί το αλμυρό νερό όπως «Τα Χριστούγεννα» το «Last Christmas», κάθονται ταπεινά κάτω από το ντους περιμένοντας τις σταγόνες που θα ξεφύγουν από το ηλικιωμένο σώμα του λουόμενου. Ένας άλλος ηλικιωμένος, μαλώνει μία μπλε καλοκαιρινή καρέκλα. Ξέρει αυτός γιατί. Κι εγώ ξέρω, αλλά πριτς που θα σου πω. Άνθρωποι ανάσκελα στα φύκια. Σαν αστερίες, όπως μου είπες κι εσύ πριν λίγο.
 
Εσύ γιατί πήρες καλέ το λάπτοπ σου στην παραλία; Μία γαλάζια καρέκλα που δεν έκανε ποτέ παρέα με την προηγούμενη μπλε, είναι μονήρης και αυτοεπιβεβαιούμενη. Εγώ ακόμα ψυχαναγκαστικός με τη συμμετρία, κουνώ τις πατούσες μου μερικά χιλιοστά εκεί και μερικά παρακεί, ώστε να βρίσκεται ακριβώς στην μέση αυτή η πέτρα που πέταξε κάποιος αναμάρτητος προς τα εδώ. Το (πράσινο) κουβαδάκι σου και σε άλλη παραλία αναμάρτητε!
 

Ένας πιτσιρικάς παίζει παντομίμα με τον φωτογράφο – ποιητή. Στρουθοκαμηλισμός φωνάζω! Ένα ζευγάρι που ξέρει καλά τη λέξη αυτή, χωρίζει στην αμμουδιά. Ένας κίτρινος καρχαρίας έχει ξαπλώσει στην άμμο και δεν φοβίζει κανέναν. Αχ, εγώ όμως πόσο φοβήθηκα με εκείνη την αθώα ομορφιά σου κορίτσι μου μικρό!


Πρόσφατα από eye stories

Go to Top